wifi-extender-powerline-adapter-670x335

چگونه به کمک افزایش‌دهنده‌ی برد و پاورلاین شبکه‌ی وایرلس‌مان را تقویت کنیم؟

یکی از مشکلات معمول شبکه‌های بی‌سیم خانگی، ضعیف بودن سیگنال شبکه، به ویژه در خانه‌ها و محیط‌های متوسط و بزرگ است. گاهی به سختی می‌شود مشکل را ردیابی کرد و اگر هم معلوم شود مشکل از کجاست، شاید نشود به راحتی آن مشکل خاص را رفع کرد. اما دو راه حل برای رفع چنین مشکلی وجود دارد: راه اول استفاده از افزایش‌دهنده‌های برد سیگنال و راه دوم استفاده از آداپتورهای پاورلاین. همراه آونگ باشید تا با این دو روش آشنا شویم و ببینیم کدام یک برای چه شرایطی مناسب‌تر است.

افزایش‌دهنده‌های برد سیگنال

افزایش‌دهنده‌ها دستگاه‌های وایرلس کوچکی هستند که سیگنال‌های شبکه را از روتر وایرلس می‌گیرند و دوباره و با قدرتی بیشتر منتشر می‌کنند. اگر چنین دستگاهی را در موقعیت مناسبی در خانه یا محل کار نصب کنید، می‌توانید پوشش شبکه‌ی وسیع‌تری داشته باشید و حتی نقاط کور را هم از بین ببرید. استفاده از این دستگاه‌های کوچک، راه حلی ساده و ارزان برای افزایش دادن پوشش شبکه است و دلایل متعددی برای استفاده از آن‌ها وجود دارد.

افزایش دهنده برد وای فای

 

افزایش‌دهنده‌های برد اغلب در دو شکل عرضه می‌شوند: دستگاه‌هایی که روی دیوار نصب می‌شوند و دستگاه‌های رومیزی. فرایند نصب و راه‌اندازی هم معمولا آسان است و تقریبا شبیه به وصل کردنِ گوشی یا تبلت به شبکه‌ی بی‌سیم خانگی است (با یکی دو مرحله بیشتر).

پس از وصل کردن افزایش‌دهنده به شبکه‌ی خانگی (یا اداری)، باید موقعیت مناسبی برای آن پیدا کرد، به شکلی که بهترین تعادل بین محدوده‌ی تحت پوشش و سرعت شبکه به وجود بیاید. توجه داشته باشید که حداکثر کیفیت سیگنالی که افزایش‌دهنده پخش می‌کند، برابر با حداکثر کیفیت سیگنال دریافتی است. به عبارت دیگر انتظار نداشته باشید افزایش‌دهنده سرعت انتقال داده‌ها در شبکه را بیشتر کند. همچنین اگر افزایش‌دهنده را درست در دورترین نقطه‌ی ممکن از روتر قرار بدهید، سیگنال ضعیفی دریافت می‌کند و در نتیجه سیگنال منتشر شده هم ضعیف خواهد بود.

 

افزایش‌دهنده را کجا قرار بدهیم؟

بسیاری از تولیدکنندگان توصیه می‌کنند افزایش‌دهنده را در نیمه‌ی فاصله‌ی روتر و محدوده‌ی مورد نظر برای پوشش سیگنال قرار بدهید. بهترین حالت این است که بین افزایش دهنده، روتر وایرلس و محدوده‌ی مورد نظر هیچ مانعی (دیوار یا چیز مشابه) وجود نداشته باشد. زیرا این موانع می‌توانند قدرت سیگنال را کاهش بدهند.

افزایش دهنده برد تندا

 

با این حال ممکن است باز هم شاهد افت کیفیت سیگنال باشیم. زیرا اکثر افزایش‌دهنده‌ها تنها یک فرستنده/گیرنده‌ی سیگنال دارند و باید پهنای باند موجودشان را بین سیگنال دریافتی و سیگنال منتشر شده تقسیم کنند.

یک روش برای از بین بردن این اشکال، استفاده از افزایش‌دهنده‌ی دوباندی است. این افزایش‌دهنده‌ها دو باند فرکانسی دارند و می‌توانند از طریق یکی از این باندها به روتر وصل شوند و از باند فرکانسی دوم برای ارسال سیگنال استفاده کنند. استفاده از یک باند فرکانسی برای دریافت و ارسال سیگنال (که در افزایش‌دهنده‌های تک‌باندی اجتناب‌ناپذیر است) در بهترین حالت باعث افت ۵۰ درصدی پهنای باند موجود خواهد شد.

 

نکته‌ی دیگر این‌که مهم نیست روتر وایرلس و افزایش‌دهنده‌ی برد، تولید شرکت یکسانی باشند. این دستگاه‌ها از استانداردهای یکسانی استفاده می‌کنند که امکان وصل شدن‌شان به یکدیگر را فراهم می‌کند. اما بهتر است در کنار یک روتر قدیمی (مثلا با استاندارد 802.11ac) افزایش‌دهنده‌ای با استاندارد جدیدتر (مثلا با استاندارد 802.11n) استفاده کنید تا شاهد افت سرعت و پهنای باند در شبکه نباشید.

 

شبکه‌ی بی‌سیم مش

استفاده از افزایش‌دهنده‌ها روشی ساده و موثر برای افزایش برد شبکه‌ی وای‌فای است. اما این سیستم ممکن است در مقایسه با ارتباط مستقیم با خود روتر، باعث افت سرعت انتقال داده‌ها شود. ولی شبکه‌های بی‌سیم جدیدی به نام شبکه‌های مش (Mesh Networks) می‌توانند این مشکل را رفع کنند. شبکه‌های مش یک دستگاه مرکزی دارند که به مودم اصلی وصل می‌شود و چندین دستگاه کوچک که در گوشه و کنار خانه قرار می‌گیرند تا پوشش شبکه همه جا و به بهترین شکل ممکن وجود داشته باشد. (گوگل و استارتاپ‌هایی از قبیل Eero در این زمینه پیشگام‌اند.)

همچنین برخلاف افزایش‌دهنده‌ها که شبکه‌ای جدید ایجاد می‌کنند که نام دیگری به جز شبکه‌ی اصلی می‌تواند داشته باشد، شبکه‌های مش یک شبکه‌ی واحد می‌سازند.

eero-lifestyle-bookshelf

 

شبکه‌های مش می‌توانند سریع‌تر و بهینه‌تر عمل کنند. هر کدام از دستگاه‌های این شبکه دو فرستنده/گیرنده دارند (یکی برای دریافت و دیگری برای ارسال) و داده‌ها می‌توانند به جای طی کردن مسیر خطی (مانند شبکه‌های قدیمی) در تمام شبکه و بین تمام دستگاه‌ها پخش شوند.

 

پاورلاین‌ها

شبکه‌های مبتنی بر پاورلاین به کاربر کمک می‌کنند تا با انتقال داده‌ها از طریق سیستم کابل‌کشی ساختمان، به شبکه دسترسی داشته باشند. این شبکه به کمک مجموعه‌ای از آداپتورهای پاورلاین ایجاد می‌شود که دستگاه‌هایی کوچک هستند که روی پریزهای برق نصب می‌شوند. همه‌ی پاورلاین‌ها به درگاه شبکه مجهزند و برخی از آن‌ها هم می‌توانند سیگنال وای‌فای منتشر کنند.

به بیان ساده‌تر، آداپتورهای پاورلاین می‌توانند سیم‌کشی برق خانه‌ی شما را به یک شبکه‌ی محلی تبدیل کنند.

پاورلاین

 

برای راه‌اندازی این سیستم، کافی است یک پاورلاین را با کابل شبکه به روتر وصل کنید و پاورلاین را به پریز برق بزنید. سپس یک پاورلاین دیگر را در اتاقی دیگر به پریز وصل کنید و کامپیوتر یا لپ‌تاپ‌تان را به این پاورلاین دوم متصل نمایید.

پاورلاین‌ها در مقایسه با افزایش‌دهنده‌های برد این برتری را دارند که لازم نیس در محدوده‌ی تحت پوشش روتر وایرلس قرار بگیرند. اما این موضوع به این معنا نیست که با استفاده از پاورلاین‌ها دیگر افتی در کیفیت شبکه مشاهده نخواهیم کرد. کیفیت شبکه‌ای که پاورلاین‌ها در اختیار می‌گذارند، به نوع سیم‌کشی ساختمان بستگی دارد و ممکن است سیگنال‌هایی که یک پاورلاین منتشر می‌کند در مدار دیگری قرار بگیرد و به طور کامل به پاورلاین دوم نرسد. به همین دلیل باید تلاش کنید پاورلاین‌ها فاصله‌ی کمتری با هم داشته باشند تا سیگنالی با کیفیت بهتر داشته باشید.

یکی دیگر از فاکتورهایی که روی کیفیت شبکه‌ی پاورلاین تاثیر می‌گذارد، نویز الکتریکی است. نویز الکتریکی اجتناب‌ناپذیر است، اما اگر پاورلاین‌تان را نزدیک به یک وسیله‌ی برقی پرمصرف کار بگذارید، آن وقت شبکه‌ی شما با نویز بیشتر و کیفیت کمتری همراه خواهد بود.

دیگر این‌که پاورلاین‌ها را مستقیما به سیم‌کشی اصلی ساختمان وصل کنید. سیم‌های سیار، محافظ‌های برق و چندراهی‌ها از یک طرف طول سیم‌کشی را افزایش می‌دهند و از سوی دیگر ممکن است فرکانس‌های خاصی را فیلتر کنند و از کیفیت شبکه‌ی پاورلاین بکاهند.

 

از کدام استفاده کنیم؟

هم پاورلاین‌ها و هم افزایش‌دهنده‌های برد سیگنال راه حلی مناسب برای دور زدن مشکل وای‌فای ضعیف هستند. پاورلاین‌ها به اندازه‌ای که به نظر می‌رسد، پیچیده نیستند و ظرف کمتر از ۵ دقیقه می‌شود راه‌اندازی‌شان کرد. در تئوری، پاورلاین‌ها محدودیتی از نظر فاصله با روتر ندارند و حتی می‌شود از نمونه‌های مجهز به وای‌فای استفاده کرد و یک نقطه‌ی دسترسی وای‌فای ایجاد نمود.

استفاده از افزایش‌دهنده‌ی برد هم کار راحتی است. برتری این گزینه در مقایسه با پاورلاین‌ها، عدم وابستگی به سیم‌کشی برق ساختمان است. اما اگر ساختمان شما دیوارهای قطوری داشته باشد، آن وقت ممکن است سیگنال‌ها پشت دیوار بمانند و برخی نقاط کور به خوبی پوشش داده نشوند.

 

منبع: makeuseof

2 رای
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید